Początki Internetu sięgają lat 60-tych. Tak jak często w historii świata bywało, ten „wynalazek” także pojawił się w związku z inicjatywami mającymi na celu odkrycie nowych rozwiązań dla celów działalności militarnej.  Końcem lat pięćdziesiątych powołano specjalną jednostkę w Departamencie Obrony USA o nazwie ARPA (Advanced Research Project Agency). Zadaniem ARPA było opracowanie nowych technologii teleinformatycznych zaadaptowanych dla celów militarnych. Badania ARPA ukierunkowane były na stworzenie sieci komputerowej łączącej ośrodki akademickie i organizacje militarne w USA. Sieć miała być zaprojektowana i zbudowana w taki sposób, aby w przypadku ataku nieprzyjaciela i zniszczenia jej fragmentu (np. części ośrodków), reszta mogła funkcjonować. Sieć miała bazować na przesyłaniu informacji w pakietach – czyli podzielonej na małe części. Opracowano technikę dynamicznego wyboru drogi dla informacji między komputerami w sieci. Gdy ścieżka w sieci ulega uszkodzeniu, system automatycznie powinien wybrać inną.

W 1969 roku sieć ARPANET połączyła cztery placówki akademickie i właśnie ją uważa się za protoplastę obecnego Internetu. W następnych latach opracowano nowe protokoły, które umożliwiały szersze zastosowanie sieci (FTP, Telnet, protokoły poczty elektronicznej). W roku 1971 było już 15 węzłów i 23 serwery w sieci.  1973 roku sieć ARPANet po raz pierwszy zrealizowała połączenie międzykontynentalne. Do sieci podłączono ośrodki uniwersyteckie z Wielkiej Brytanii i z Norwegii. Wtedy też  pojawiła się nazwa Internet. W pierwszym dziesięcioleciu działalności do sieci ARPANET mają dostęp jedynie organizacje i instytucje uprzywilejowane.

Opracowano protokół UUCP (Unix to Unix Copy Protocol), który umożliwił powstanie pierwszych grup dyskusyjnych. W protokole TCP/IP określono także reguły przesyłania informacji pochodzących od użytkowników sieci. W 1983 roku TCP/IP stał się oficjalnym protokołem sieciowym.