Łącza dzierżawione nie wymagają one dodzwaniania i opłacania konkretnego czasu korzystania z Internetu, ponieważ opłaty są uiszczane w formie miesięcznego abonamentu. W zależności od możliwych do uzyskania prędkości połączenia koszty abonamentu mogą być różne. Takie rozwiązania znajdują się w ofercie wielu dostawców. Najczęściej bazują one na technologiach Frame Relay i ATM. 

     Sama przepustowość łącza stałego nie gwarantuje uzyskiwania takich szybkości podczas wysyłania i pobierania informacji z Internetu. Problemem są „wąskie gardła” w innych miejscach Sieci, np. routery providerów, węzły sieci szkieletowych, połączenia między sieciami różnych dostawców i „zapchane” łącza wychodzące poza granice kraju. Podobne problemy można napotkać przy innych metodach stałego dostępu. Niekiedy niska fizyczna jakość łącz telekomunikacyjnych uniemożliwia bezproblemowe uzyskiwanie odpowiednio wysokich szybkości.

     Bardzo często z wykorzystaniem łącza stałego podłączane są do Internetu całe sieci lokalne i intranety. W takim przypadku sieć lokalna często jest połączona z Internetem za pośrednictwem routera, który kontroluje transmisję pakietów. Poszczególne jej hosty mogą posiadać własne adresy IP w ramach określonej podsieci.

     W zasadzie termin „łącze stałe” może stosować się także do innych rozwiązań np. opartych na omawianych niżej technologiach szerokopasmowych xDSL.